Prawidłowa higiena jamy ustnej (cz. 2)

Podstawą do utrzymana właściwej higieny jamy ustnej, jest szczotkowanie i nitkowanie zębów dwa razy dziennie oraz spożywanie odpowiednich pokarmów. Powinniśmy szczotkować żeby rano i wieczorem, a w ciągu dnia, po posiłkach korzystać z nici dentystycznych. Zacznijmy od szczotkowania.

Szczotkowanie

Bardzo dużym błędem popełnianym przez osoby szczotkujące zęby, jest ustawianie szczoteczki prostopadle do zewnętrznej linii zębów i szczotkowanie od najdalszego, do bliższego zęba. Niestety, jest to kiepska metoda, ponieważ szczotkując zęby w ten sposób narażamy szyjki zębowe na utratę szkliwa lub po prostu drastyczne starcie zębów. Prowadzi to do nadwrażliwości i znaczącego osłabienia kondycji zębów. Poza tym, w takiej sytuacji nie jesteśmy w stanie dotrzeć do przestrzeni między zębowych celem wymiatania wszystkich resztek pokarmowych. Jak prawidłowo szczotkować zęby? Przede wszystkim, zęby czyścimy OD DZIĄSEŁ. Ruchami wymiatającymi i obrotowymi jak ko wygodnie. Dzięki temu, nie narażamy naszych zębów na ubytki oraz dobrze czyścimy przestrzenie między zębowe. Krótkie ruchy w przód i tył wykonujemy podczas szczotkowania powierzchni górnej zęba. Powierzchnię wewnętrzną możemy czyścić w ten sam sposób, jednak trzeba robić to bardzo delikatnie. Nie można zapomnieć o języku. Na nim gromadzi się bardzo dużo bakterii, które na przykład odpowiadają za nieświeży oddech.

Warto pamiętać o tym, że szczoteczkę powinniśmy wymienić po trzech miesiącach. Ponieważ, najzwyczajniej w świecie traci swoje właściwości.

Nitkowanie

Jak prawidłowo posługiwać się nicią dentystyczną? Wbrew pozorom nie jest to takie proste. Przynajmniej nie od razu. Muszę przyznać, że nauka zajęła mi sporo czasu. Ale, ostatecznie się udało. Przede wszystkim, na palce/dłonie trzeba nawlec nić długą na prawie pół metra. Pomimo tego, że nam będzie potrzebne tylko około pięciu centymetrów. Nić wprowadzamy w przestrzeń między zębową i usuwamy z niej wszelkie zanieczyszczenia. Warto nauczyć się czyszczenia miejsc poniżej linii dziąseł. Trzeba robić to delikatnie, aby nie skaleczyć dziąseł. W ten sposób bez najmniejszego problemu usuniemy resztki pokarmowe oraz płytkę nazębną.

Płukanie jamy ustnej

Płukanki jamy ustnej są bardzo pożytecznym zabiegiem, ponieważ, gwałtownie zmniejszają ilość bakterii w jamie ustnej i przeciwdziałają powstawaniu płytki nazębnej. Jest to zabieg wspomagający szczotkowanie czy nitkowanie zębów. Przynosi tak wiele korzyści, że powinien być obowiązkowy. W zależności od rodzajów, znajdziemy w środku w różnej ilości fluorki czy alkohol. Wypłukanie resztek jedzenia oraz „wypalenie” jamy ustnej z bakterii prowadzi do redukcji kamienia nazębnego lub zapobiega jego powstawaniu, zdrowych dziąseł oraz oddalenia zagrożenia próchnicą. Generalnie, można powiedzieć że prowadzi do kompletnej ochrony jamy ustnej i zębów. 

Prawidłowa higiena jamy ustnej (cz. 1)

Tym razem czas na wpis o prawidłowej higienie jamy ustnej. Dlaczego jest tak ważna a jednocześnie tak bardzo zaniedbywana…? Jest to paradoks, dla mnie, nie możliwy do zrozumienia. Czy aby na pewno wynika to z nieświadomości społeczeństwa, czy może po prostu jest to zwykłe lenistwo? Nie wiem jak inaczej odpowiedzieć na to pytanie. Dokładnie rok temu, zostały przeprowadzone badania przez Gazetę Wyborczą, twierdzące, że prawie milion Polaków w ogóle nie używa szczoteczki do zębów. Około 30% Polaków nie odwiedza stomatologa ani razu w ciągu roku. A nawet w ciągu dwóch lat. Z kolei około 20% Polaków w ogóle nie siada na fotelu dentystycznym. Jako ciekawostkę warto dodać, że Japończycy, średnio, odwiedzają swojego stomatologa nawet trzy razy rocznie! Aby było ciekawiej, powiem, że z ankiety ministerstwa zdrowia z roku 2012 wynika jasno, że prawie połowa Polaków powyżej 65 roku życia nie posiada ani jednego własnego zęba. Liczby dotyczące próchnicy nie mniej zatrważające. W różnym stadium, próchnica dotyczy 90% Polaków w różnym wieku. Na tle Europy wypadamy bardzo źle. W Skandynawii ten problem dotyczy tylko 15% obywateli. Do czego prowadzi niewłaściwa higiena jamy ustnej, nie musze chyba przypominać, ponieważ wielokrotnie było o tym wspominane przy okazji chorób zębów czy ogólnych problemów jamy ustnej.

Skutkiem dbania o higienę jamy ustnej są zdrowe, różowe dziąsła, które nie bolą ani podczas jedzenia ani podczas szczotkowania. Nasze zęby są czyste, białe, nie zawierają żadnych przebarwień oraz resztek pokarmowych. Jest jeszcze jedna, bardzo ważna rzecz, o której się w zasadzie nie mówi, ale jeśli powyższe warunki są spełnione, to ten czynnik pojawia się sam. Mam na myśli „pewność siebie”. Czujemy się zupełnie inaczej, gdy mamy piękne, zdrowe i białe zęby. Mamy ochotę się ciągle uśmiechać i mamy wrażenie, że inni uśmiechają się do nas. To jest fakt.

Aby prawidłowo dbać o jamę ustną warto zwrócić się do stomatologa. Nasze zęby są różne. Podobnie jest z jama ustną. Stomatolog będzie w stanie doradzić nam, na które miejsca zwrócić szczególną uwagę, które miejsca są niedoczyszczone, pomimo tego, że staraliśmy się zrobić to jak najlepiej oraz przede wszystkim, jak żeby szczotkować i nitkować. Jednak dość tych liczb i wyliczanek. W następnym wpisie o technikach szczotkowania.

Nadwrażliwość zębów

Szacuje się, że około 30% dorosłych Polaków ma problemy z nadwrażliwością zębów. Czym się ona objawia? Między innymi bólem podczas spożywania ciepłych lub zimnych posiłków. Oczywiście nie chodzi o samo spożywanie, lecz o kontakt ciepłego bądź zimnego pokarmu ze szkliwem zęba. Jednak może objawiać się również w przypadku kontaktu zimnego powietrza z zębem. Pojawia się podczas codziennego szczotkowania zębów oraz leczenia. Najwrażliwszymi miejscami są szyjki zębowe w miejscu, gdzie dochodzi do połączenia szkliwa z zębiną w okolicach miazgi. Problem ten dotyczy zazwyczaj dwóch zębów, nie więcej. Jednak, gdy nie dbamy o higienę jamy ustnej, nadwrażliwość może objąć więcej zębów. Problem ten nabiera szczególnego znaczenia u ludzi w wieku około 24-32 lat.

Nadwrażliwość ma miejsce, gdy dochodzi do cofnięcia się krawędzi dziąseł (tzw. recesja dziąseł) lub zanikowi tkanki dziąsłowej przy zębach. Wówczas dochodzi do obnażenia znajdujących się pod dziąsłami korzeni. Przyczynami może być również zbyt mocne szczotkowanie zębów czy po prostu używanie szczoteczki, o zbyt twardym włosiu. Do przyczyn trzeba również dodać kwaśne jedzenie, powodujące bezpośrednio erozję szkliwa. Nie jest to bezpośrednią przyczyną nadwrażliwości, jednak stomatolodzy twierdzą, że zwiększa prawdopodobieństwo jej wystąpienia. Do przyczyn powinniśmy zaliczyć zgrzytanie zębami. Do nadwrażliwości może również dojść po leczeniu zębów lub ich czyszczeniu przez specjalistów. Jednak dzieje się to zazwyczaj na krótki okres czasu i szybko mija.

Zapobieganie nadwrażliwości zębów sprowadza się, jak w przypadku ogromnej większości dolegliwości, do prawidłowego dbania o higienę jamy ustnej. Przede wszystkim trzeba stosować szczoteczkę o delikatnych włóknach i za jej pomocą delikatnie szczotkować zęby. Ponieważ to chroni szkliwo zębów oraz zapobiega recesjom dziąseł. Trzeba czyścić bardzo umiejętnie i dokładnie wszystkie zakamarki jamy ustnej, ale też przestrzenie między zębowe. Po spożyciu kwaśnej, potrawy czy napoju trzeba bardzo dokładnie przepłukać jamę ustną specjalnym płynem do płukania. Gdy jednak problem już wystąpi, trzeba udać się do stomatologa, ponieważ gdy dojdzie do nadwrażliwości, tylko stomatolog ma możliwość jej wyleczenia. Sami nie uzupełnimy ubytków szkliwa.

Ortodonta - nie taki straszny.

Każdy z nas marzy o tym, aby mieć hollywoodzki uśmiech. Proste, równe zęby, lśniące nieskazitelną bielą. Co w sytuacji kiedy natura nie obdarzyła zbyt równym uzębieniem a nawet  przerostem górnej lub dolnej szczęki? Spokojnie, wszystko da się skorygować, jednak wymaga to nakładu czasu, pieniędzy i systematyczności.

Zaczynamy od wizyty u ortodonty. To on zajmie się stanem naszej szczęki. Na pierwszorazowej wizycie lekarz zapoznaje się z uzębieniem pacjenta. Sprawdza jakie zęby wymagają „przesunięcia” na inne miejsce, oraz czy będzie to jeden czy dwa łuki zębowe. Następnie wykonujemy zdjęcie pantomograficzne oraz cefalometryczne. Pobierane są również wyciski, aby stworzyć „model  roboczy” naszej szczęki. Na tym modelu specjalista wykona idealnie dopasowany dla nas aparat.  Kolejne wizyty to analiza zdjęć: pantomografu i cefalometrii. Lekarz sprawdza czy przed założeniem odpowiednio dobranego rodzaju aparatu niektóre zęby nie wymagają przeleczenia. Zleca też usunięcie ósemek, dzięki czemu robi się w szczęce więcej miejsca do pracy dla pozostałych zębów. Następne spotkanie to wykonanie tzw. separacji. Lekarz umieszcza między zębami specjalne gumki, które mają za zadanie zrobić większą przestrzeń pomiędzy nimi. W tej przestrzeni znajdą się za jakiś czas pierścienie mocujące aparat. Kolejna wizyta to już założenie odpowiedniego dla nas, indywidualnie przygotowanego aparatu, oraz jego aktywacja. Na wizytach zjawiamy się co 5-6 tygodni po to, aby aparat „podkręcić” by łuk zębowy pracował, tzn. „rozchodził” się lub „schodził”. Zęby pod działaniem aparatu ustawiają się w równym rządku i znikają szpary między nimi. Czas pracy takiego aparatu trwa w zależności od przypadku, od 1,5 roku do 2,5 roku. Ważne jest aby regularnie stawiać się na wizyty kontrolne. Po 6 tygodniach łuki aparatu przestają pracować i ustawiać nasze zęby. Przeciąganie czasu między kontrolami, na których aparat jest „podkręcany”  nie jest szkodliwe, ale wydłuża znacznie czas leczenia i oddala od nas jego efekty.

Na koniec leczenia, lekarz zarządza zdjęcie aparatu. Do leczonego łuku zębowego zostaje wtedy przyklejony drucik, który fachowo nazywa się „retainer”. Ma on za zadanie utrzymanie naszych nowych, równych i pięknych zębów na miejscu – ponieważ mają one dobrą pamięć i będą chciały wrócić na swoje dawne miejsca, będzie on je przed tym skutecznie powstrzymywał. A co robi ortodonta, kiedy nasza szczęka jest nierówna? Wtedy otrzymujemy specjalny aparat o nazwie Hyrax, który początkowo regulujemy sami, za pomocą specjalnej śrubki. Kiedy szczęka jest odpowiednio poszerzona lub zmniejszona (bo taką rolę pełni Hyrax), otrzymujemy maskę twarzowo-szczękową, którą zakładamy na noc. Ma ona za zadanie „wepchnięcie” zbyt wystającej szczęki bardziej do środka, lub wyciągnięcie do przodu jeśli jest ona znacząco cofnięta.

Medycyna poszła na tyle do przodu że możemy śmiało poprawiać błędy natury. Jest to jednak dość kosztowne. Koszt tych wszystkich zabiegów i dwuletniego „prostowania” łuków zębowych może się zamknąć w kilkunastu tysiącach złotych.